کوچولوی تو

 

قورباغه ی غصه هايم

اول چیزی می میرد

     دو دست در می آید از شانه هایم

          گودالی می کنم

               در دورترین جای ممکن

گودال را پر می کنم

      از خشکه های خاطره

             شعر های مچاله

                     روزهای پاره

و آتش می زنم!

                                 بیرون می پرد

                                        خودش را باد می کند

                                                 باد می کند

                                                      و می ترکد

              قورباغه ی غصه هایم

                      وقتی گریه می کنم.

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        سه‌شنبه ٧ آذر ،۱۳۸٥ - koochooloo